Οι κρατικές δαπάνες και οι λύσεις για την μείωσή τους

Οι κρατικές δαπάνες και η λύσεις για την μείωσή τους

Η Ελλάδα σήμερα βιώνει μία πρωτοφανή οικονομική κρίση. Η οικονομική κρίση αυτή, μέσα από την κακή διαχείρισή της και την εφαρμογή σκληρών και άδικων μέτρων, τροφοδοτεί μεταξύ άλλων την κοινωνική ανισότητα δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για πολύ άσχημες εξελίξεις.

Πέραν των δεκάδων μέτρων που την τελευταία διετία ελήφθησαν στο όνομα της οικονομικής κρίσης και της «σωτηρίας της χώρας», τα οποία μέτρα στο σύνολό τους δεν απέδωσαν σε κανέναν βαθμό, είναι ώρα η εξοικονόμηση πόρων για το Κράτος να κινηθεί σε άλλη τροχιά, αφού δεν είναι λογικό να ακολουθείται ένας δρόμος (εξοικονόμηση πόρων μέσω φορολόγησης και μείωσης αποδοχών και συντάξεων),  που αποδεδειγμένα οδηγεί κάθε φορά σε αδιέξοδο.

Έτσι, θα πρέπει έστω και αργά να σχεδιαστεί και να ΕΦΑΡΜΟΣΤΕΙ ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για την καταρχήν άμεση μείωση των κρατικών δαπανών και του λειτουργικού κόστους του Κράτους. Είναι βέβαιο ότι υπάρχουν πολλά περιθώρια για εξοικονόμηση πόρων μέσω αυτής της οδού και άλλωστε μόνο όφελος είναι βέβαιο ότι θα δημιουργηθεί με τέτοιες παρεμβάσεις. Όφελος που όσο μικρό ή μεγάλο και αν είναι τελικά, θα καλύψει λίγο ή πολύ, βάρη που διαφορετικά θα κληθούν να επωμιστούν για άλλη μία φορά οι εργαζόμενοι, οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις και οι συνταξιούχοι.


Οι λύσεις για την μείωση των δαπανών και την εξοικονόμηση πόρων είναι:

1. Η άμεση και με απόλυτη προτεραιότητα έρευνα και εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου της Ελλάδας.

Ο ορυκτός πλούτος της Ελλάδας, την κατατάσσει στην πρώτη δεκάδα εν δυνάμει πλουτοπαραγωγικών χωρών της Ευρώπης, με κοιτάσματα των οποίων η παραγωγή θα μπορούσε να λύσει το δανειακό πρόβλημα της χώρας.

Μάλιστα, αν πριν προσκληθεί το ΔΝΤ είχε αξιοποιηθεί αυτός ο πλούτος, ίσως σήμερα να συνέβαινε στη χώρα ακριβώς το αντίθετο.

Επειδή όμως ποτέ δεν είναι αργά, αν η χώρα άμεσα ξεκινήσει και ολοκληρώσει τις έρευνες γνωρίζοντας πλέον το μέγεθος του πλούτου αυτού, θα μπορούσε να συνάψει συμβάσεις εκμετάλλευσης με εταιρείες του Κλάδου (Gazprom, Shell κλπ) και με την ενεχυρίαση των συμβάσεων αυτών, να λάβει δάνεια χωρίς άλλες εξασφαλίσεις άρα και με χαμηλότερο τόκο και χωρίς θυσίες από τον ελληνικό λαό.

Καμία δανειοδοτούσα αρχή, είτε είναι χώρα είτε Τράπεζα, δεν θα αρνιόταν την εγγύηση των δανείων που θα έδινε, με αυτόν τον τρόπο, κυρίως σήμερα που το πετρέλαιο, το φυσικό αέριο και ο ορυκτός πλούτος είναι τόσο υπερτιμημένος λόγω της μείωσης των παγκόσμιων αποθεμάτων και της αβεβαιότητας που κυριαρχεί στις χώρες που τον παράγουν.

Το όφελος από αυτή την ενέργεια θα ήταν η εγγύηση μεγάλου μέρους των δανείων της Ελλάδας μόνο με την ενεχυρίαση των συμβάσεων αυτών, η μείωση του επιτοκίου δανεισμού λόγω της εγγύησης των συμβάσεων και η πληρωμή των δόσεων των δανείων διά της εκμετάλλευσης των πηγών αυτών, γεγονός που θα μείωνε στο ελάχιστο την ανάγκη για λήψη οποιουδήποτε εισπρακτικού μέτρου σε βάρος του ελληνικού λαού.

2. Το άμεσο κλείσιμο των ζημιογόνων οργανισμών που κάθε χρόνο στοιχίζουν εκατοντάδες εκατομμύρια χωρίς να παράγουν έργο και χωρίς να έχουν ουσιαστικό αντικείμενο.

Όλοι γνωρίζουμε για τους δεκάδες οργανισμούς που υπάρχουν και που εκτός του ότι δεν παράγουν ουσιαστικό έργο, χρεώνουν το Κράτος με τεράστια ποσά κάθε χρόνο.

Αυτοί οι οργανισμοί άμεσα και με διαδικασίες ημερών πρέπει να κλείσουν. Οι εργαζόμενοί τους να μπούνε σε ένα καθεστώς όπου για κάποιο διάστημα (πχ. το πολύ δύο ετών) θα εισπράττουν το 70% των αποδοχών τους. Στο διάστημα αυτό, το Κράτος θα πρέπει να βρει τον τρόπο να τους απορροφήσει αλλού είτε σε παραγωγικούς οργανισμούς και επιχειρήσεις, είτε σε δημόσιες βιώσιμες επιχειρήσεις που θα δημιουργήσει (πχ. εργοστάσια, ενεργειακές επενδύσεις κλπ), είτε σε θέσεις που θα μείνουν κενές στο διάστημα αυτό. Αν βέβαια κάποιος βρει μόνος του δουλειά στο διάστημα αυτό, θα έχει δικαίωμα να αποχωρήσει από τη διαδικασία αυτή.

Το όφελος από την ενέργεια αυτή είναι πως άμεσα θα μειωθεί σε ετήσια βάση το λειτουργικό κόστος του Κράτους , θα ενισχυθούν με προσωπικό θέσεις που χρειάζονται προσωπικό και θα υπάρξει προσωπικό να καλύψει νέες βιώσιμες δομές και επιχειρήσεις του Κράτους, χωρίς επιπλέον κόστος (αφού το μισθοδοτικό κόστος του προσωπικού που θα εργαστεί σε αυτές υφίσταται και έχει υπολογιστεί ήδη ).

3. Η πρόσληψη όλου του βοηθητικού προσωπικού των υπηρεσιών (καθαρίστριες, υπάλληλοι ασφαλείας κα),  απευθείας από το Κράτος με συμβάσεις και όχι μέσω εταιρειών .

Εκατοντάδες εκατομμύρια είναι το κόστος προς εταιρείες ενοικίασης προσωπικού, οι οποίες διαθέτουν προσωπικό για διάφορες βοηθητικές υπηρεσίες.

Με το καθεστώς αυτό, μία εταιρεία πχ. αναλαμβάνει την καθαριότητα δημοσίων κτιρίων. Για κάθε εργαζόμενό της, μαζί με τα λοιπά κόστη, καταλήγει να εισπράττει τουλάχιστον 25% περισσότερα από όσα θα εισέπραττε ο εργαζόμενος αν αμοιβόταν απευθείας από το Κράτος έχοντας μάλιστα πολύ ικανοποιητικό μισθό. Και βεβαίως με το ίδιο πάντα αποτέλεσμα (ίσως και καλύτερο).

Η πρόταση αυτή είναι να υπολογιστεί σε ετήσια βάση το κόστος όλων αυτών των εταιρειών, να υπολογιστεί στη συνέχεια σε ετήσια βάση πόσο θα κόστιζαν οι εργαζόμενοι αυτοί αν απασχολούνταν απευθείας από το Κράτος και αφού προκύψει μία διαφορά τουλάχιστον 20%, το Κράτος να καλύψει μόνο του αυτές τις θέσεις είτε με προσωπικό που θα αποδεσμευτεί από άλλες δημόσιες δομές είτε με νέες θέσεις.

Έτσι και το προσωπικό αυτό θα αμείβεται καλύτερα, αλλά και το Κράτος θα εξοικονομήσει πόρους αφού με το υπάρχον σύστημα κάθε υπάλληλος κοστίζει στο Κράτος τουλάχιστον 25% ακριβότερα από ότι αν τον προσλάμβανε απευθείας και ενώ ο ίδιος ο υπάλληλος λαμβάνει πενιχρό μισθό όντας πολλές φορές και ανασφάλιστος, με το «καπέλο» που βάζει η εταιρεία στην αμοιβή του φθάνει τελικά να κοστίζει πολύ ακριβότερα .

Πάνω από όλα, πέραν από την εξοικονόμηση, το Κράτος θα δημιουργήσει και νέες θέσεις εργασίας αξιοποιώντας και εργαζόμενους οργανισμών που κλείνουν.

4. Η άμεση μετεγκατάσταση των δημόσιων υπηρεσιών σε κτίρια που ανήκουν στο Δημόσιο.

Αυτή τη στιγμή υπάρχουν σε ολόκληρη τη χώρα δεκάδες κτίρια σε εξαιρετική θέση, τα οποία με ένα μικρό κόστος εκσυγχρονισμού, θα είναι έτοιμα να φιλοξενήσουν δεκάδες υπηρεσίες των οποίων κάθε χρόνο οι στεγαστικές ανάγκες κοστίζουν στο Κράτος εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ. Το κόστος εκσυγχρονισμού των κτιρίων αυτών, στην πλειοψηφία των περιπτώσεων θα μπορέσει να αποσβεστεί στον πρώτο κιόλας χρόνο.

Έτσι, το Κράτος μειώνει τις στεγαστικές του δαπάνες κατά εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ το χρόνο, εξοικονομώντας τεράστια ποσά σε βάθος δεκαετίας και αξιοποιεί ανεκμετάλλευτα κτίρια που μόνο παθητικό δημιουργούσαν κάθε χρόνο με την συντήρησή τους. Παράλληλα, το Κράτος μειώνει την ανάγκη του να πουλήσει αυτά τα κτίρια, γεγονός που θα μείωνε δραστικά την αξία τους αφού κυρίως σε περίοδο κρίσης, η μεγάλη προσφορά μειώνει σημαντικά την τιμή του ακινήτου.


5. Η μείωση του λειτουργικού κόστους των δημόσιων υπηρεσιών με τοποθέτηση ΦΒ σε κεντρικά δημόσια κτίρια, για την μείωση του κόστους ηλεκτρισμού.

Υπολογίζεται ότι η μείωση στο κόστος αυτό θα είναι μεσοσταθμικά από τον πρώτο χρόνο 25%  ενώ η απόσβεση του κόστους προμήθειας και εγκατάστασης των ΦΒ θα είναι άμεση αφού μπορεί να εξασφαλιστεί η χρηματοδότησή τους από ευρωπαϊκά κονδύλια, με εθνική συνεπώς συμμετοχή στο κόστος, 5-10%.

Αυτό δημιουργεί μείωση του ενεργειακού κόστους των υπηρεσιών που στεγάζονται στα κτίρια αυτά κατά 15-25%.

6. Η εντατικοποίηση του ελέγχου στις κρατικές δαπάνες μετακίνησης υπαλλήλων, καυσίμων κλπ, με καθιέρωση όχι προοληπτικού ή δειγματοληπτικού ελέγχου αλλά ελέγχου σε πραγματικό χρόνο, με την εφαρμογή λογισμικού και προηγμένων συστημάτων τηλεπικοινωνιών.

7. Η επαναφορά κρατικών συνεργείων σε έργα οδοποιίας και υποδομής.

Η σπατάλη που γίνεται σε έργα υποδομής, όσο μικρά ή μεγάλα και αν είναι, είναι τεράστια, αφού κάθε έργο πολλές φορές καταλήγει να στοιχίσει τουλάχιστον 30% ακριβότερα από το αρχικό.

Με την επαναφορά στα έργα αυτά συνεργείων που ανήκουν στο δημόσιο και με την κατάλληλη βεβαίως εποπτεία, μειώνεται τουλάχιστον 30% το κόστος κατασκευής και συντήρησης έργων υποδομής, αξιοποιείται το ανθρώπινο δυναμικό και δημιουργούνται νέες παραγωγικές θέσεις εργασίας .

8. Η άμεση διακοπή παροχών σε μη απογραμμένους υπαλλήλους και συνταξιούχους.

Η άμεση διακοπή της μισθοδοσίας των δημοσίων υπαλλήλων που δεν έχουν απογραφεί, των συνταξιούχων που επίσης δεν έχουν απογραφεί, των αναπήρων που δεν θα απογραφούν κλπ. Όλοι αυτοί υπολογίζονται σε τουλάχιστον 300.000, με μέσο ετήσιο κόστος για το Κράτος, 3 δις. Ευρώ.

9. Η θέσπιση ανώτατου ύψους εσόδων σε βουλευτές και υπουργούς.

Τυπικά, κάθε βουλευτής, αιρετός και υπουργός, έχει έναν συγκεκριμένο μισθό που μεταφράζεται πχ. για έναν βουλευτή σε 5.900 € περίπου μηνιαίως. Πέραν όμως αυτών των αποδοχών, σχεδόν άλλα τόσα χρήματα λαμβάνει με έμμεσο ή και άμεσο τρόπο ο βουλευτής, μέσω της συμμετοχής του σε Επιτροπές, εξόδων κίνησης, τηλεπικοινωνιών, ενοικίων κα.

Με την εφαρμογή ανώτατου ποσού αποδοχών, το σύνολο των άμεσων και έμμεσων αποδοχών κάθε αιρετού, δεν θα πρέπει να υπερβαίνει την τακτική του αποζημίωση συν 20% αυτής. Και όσον αφορά στα επιδόματα ενοικίου, αυτά μπορούν να καταργηθούν και το Κράτος να στεγάζει τους βουλευτές στα εκατοντάδες κτίρια που διαθέτει και μένουν ανεκμετάλλευτα.

10. Η δημιουργία κρατικής φαρμακαποθήκης.

Κάθε φάρμακο αλλά και ιατρικό βοήθημα (πχ. εργαλεία, τεχνητά μέλη), μετά την υπερτίμησή του που συνηθίζεται να γίνεται στην Ελλάδα, φθάνει να στοιχίζει, τόσο στο Κράτος όσο και στον συνταξιούχο, τουλάχιστον 30% πάνω από την κανονική του τιμή. Το Κράτος δαπανά κάθε χρόνο περίπου 4 δις. ευρώ από τα οποία αν υπολογιστεί η υπερτίμηση, τουλάχιστον 700 εκατομμύρια μπορούσαν κάθε χρόνο να εξοικονομηθούν αν το Κράτος με μία δημόσια φαρμακαποθήκη εισήγαγε και προμήθευε τα φαρμακεία στις φυσιολογικές τιμές.

Έτσι και θέσεις εργασίας θα δημιουργούνταν και ο κάθε ασφαλισμένος θα πλήρωνε φθηνότερα τα φάρμακά του και το Κράτος από τη μία θα μείωνε δραστικά το κόστος των φαρμάκων για τα ασφαλιστικά ταμεία και από την άλλη θα είχε και κέρδος από το περιθώριο κέρδους που θα είχε από την διάθεση των φαρμάκων. Και όσο για την αγορά, η βάση της που είναι τα φαρμακεία, θα ωφελούνταν αφού θα προμηθεύονταν φθηνότερα τα φάρμακα και ταυτόχρονα το Κράτος έχοντας εξοικονομήσει  πόρους θα μπορούσε ευκολότερα να τα πληρώσει χωρίς κάθε τόσο αφήνοντάς τα ανεξόφλητα οι φαρμακοποιοί να διακόπτουν τη χορήγηση φαρμάκων με πίστωση, γεγονός επικίνδυνο κυρίως αυτή την περίοδο κρίσης που ελάχιστοι δύνανται να πληρώσουν με μετρητά τα φάρμακά τους.

Και όσον αφορά το θέμα του αθέμιτου ανταγωνισμού που θα θέσουν οι «θιγόμενες» φαρμακοβιομηχανίες και μεσάζοντες, οι βιομηχανίες θα συνεχίσουν να πωλούν στο Κράτος, όμως με τις ίδιες τιμές που πωλούν και στο Εξωτερικό, οπότε δεν θίγονται.  Οι μόνοι που θίγονται είναι οι μεσάζοντες, οι οποίοι όμως εδώ και χρόνια αισχροκερδούν ενάντια στο Κράτος και τον ελληνικό λαό. Ας προμηθεύσουν σε σωστές τιμές αλλιώς να πάνε αν τολμούν σε άλλες αγορές να τα κάνουν αυτά.

Άλλωστε σε μία τόσο άσχημη κατάσταση για την ίδια την επιβίωση του Κράτους, καιρός είναι να αντιτάξει το Κράτος απέναντι σε τέτοιες αιτιάσεις, το συμφέρον του ελληνικού λαού που αντιμετωπίζει πλέον θέματα επιβίωσης, το συνταγματικό του και ανθρώπινο δικαίωμα να μην στερείται το δικαίωμα στην υγεία και βεβαίως την μείωση της σπατάλης που είναι το επιδιωκόμενο.

Αυτές είναι κάποιες από τις ενέργειες που θα μπορούσαν χωρίς κανένα βάρος για τους πολίτες, να εξοικονομήσουν δισεκατομμύρια στα κρατικά ταμεία, αφού πολλές από αυτές αποτελούν χρήματα που ήδη δαπανώνται. Και σίγουρα είναι πιο εύκολο, συνετό και ακίνδυνο να μειώσεις αυτά που δαπανάς από το να υπολογίζεις σε εισπράξεις…

Print Friendly, PDF & Email

Leave A Reply