Η σωστή αξιοποίηση των επιδοτήσεων

Σήμερα, οι επιχειρήσεις βιώνουν ακόμη τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης και αδυνατούν λόγω της μείωσης των εσόδων τους (κυρίως συνεπεία της μείωσης της αγοραστικής δύναμης των εγχώριων καταναλωτών) να προβούν στον απαραίτητο εκσυγχρονισμό τους προκειμένου να γίνουν πιο σύγχρονες και  ανταγωνιστικότερες ή και να προσανατολιστούν σε νέα προϊόντα και υπηρεσίες που υπόσχονται καλύτερα έσοδα.

Από την άλλη, όσοι σκοπεύουν να πραγματοποιήσουν ένα νέο επιχειρηματικό βήμα δημιουργώντας την δική τους επιχείρηση, βρίσκονται μπροστά στο άγχος και στο δίλημμα τί επιχείρηση να δημιουργήσουν και αν αυτή η κίνησή τους στην οποία στηρίζεται ολόκληρη η ζωή τους, θα επιτύχει, δεδομένης της υψηλής φορολόγησης, της γραφειοκρατίας, της ανυπαρξίας ολοκληρωμένου θεσμικού πλαισίου για την λειτουργία κάθε είδους επιχείρησης και κυρίως της υποκατανάλωσης που υπάρχει λόγω της δραματικής μείωσης του εισοδήματος του εργατικού δυναμικού της χώρας (και ειδικά των δημοσίων υπαλλήλων και μισθωτών) οι οποίοι αν και είχαν έναν μέσο μισθό, έκαναν τον προγραμματισμό τους και αποτελούσαν σταθερούς καταναλωτές και τον κορμό της καταναλωτικής αγοράς στην Ελλάδα.

Μπροστά σε όλα αυτά, τα προγράμματα επιχορηγήσεων αποτελούν ειδικά σήμερα ένα πολύτιμο εργαλείο που αν το αξιοποιήσει σωστά και με την κατάλληλη καθοδήγηση ο επιχειρηματίας, μπορεί να πετύχει τουλάχιστον μια σύγχρονη, οργανωμένη και παραγωγική επιχείρηση ενώ βέβαια αυτός που θέλει να δημιουργήσει μια νέα, έχει την δυνατότητα να επιλέξει και μία δραστηριότητα που θα του αποφέρει έσοδα δημιουργώντας παράλληλα μέσω της επιχορήγησης τις κατάλληλες υποδομές για να το πετύχει αυτό.

Είναι λοιπόν βασικό να κατανοηθεί ότι κανείς δεν πρέπει να επιλέγει και να δημιουργεί επιχείρηση με αποκλειστικό κίνητρο και γνώμονα την επιδότηση, κάτι που σημαίνει ότι θα ασχοληθεί με κάτι που μπορεί να μην γνωρίζει ή η αγορά να είναι κορεσμένη αλλά θα το κάνει γιατί υπάρχει επιδότηση για αυτό. Αυτή είναι λάθος προσέγγιση και το αποτέλεσμά της διακρίνεται από τις εκατοντάδες επιχειρήσεις που κλείνουν κάθε χρόνο ενώ λίγα χρόνια πριν είχαν λάβει επιδότηση για την δημιουργία τους.

αξιοποίηση επιδότησηςΑκόμη και αυτός που ήδη έχει επιχείρηση θα πρέπει να σκεφτεί με μετρήσιμα δεδομένα και να αποφασίσει αν τελικά είναι καλύτερα να εκσυγχρονίσει μια επιχείρηση που φαίνεται να μην έχει πρόβλημα λόγω του μη εκσυγχρονισμού της αλλά για αυτό να ευθύνονται άλλοι παράγοντες (κορεσμένη αγορά, κακή γνώση του προϊόντος, μείωση της αγοραστικής δύναμης του καταναλωτή, στροφή των καταναλωτών προς άλλα παρόμοια προϊόντα κα). Σε αυτή την περίπτωση ο επιχειρηματίας θα ήταν καλύτερο να επιλέξει να δημιουργήσει αξιοποιώντας ίσως τις ίδιες κτιριακές υποδομές, μία άλλη νέα και με καλύτερες προοπτικές επιχείρηση η οποία θα επιχορηγηθεί για την δημιουργία της.

Όσον αφορά λοιπόν στο τί θα πρέπει να προσέξει κάποιος πριν αποφασίσει και υποβάλλει τον απαραίτητο φάκελο – αίτηση υποψηφιότητας για να ενταχθεί σε κάποιο πρόγραμμα επιχορήγησης είναι τα εξής:

Για τον επιχειρηματία που έχει υφιστάμενη επιχείρηση:

  • Η επιχείρησή του είναι πράγματι βιώσιμη ; Και αυτό σημαίνει ότι του δίνει τη δυνατότητα εκτός από το να καλύπτει όλα τα έξοδα και να έχει κέρδη, να δημιουργεί σταθερά και ένα κεφάλαιο ώστε κάθε πέντε έως επτά χρόνια να μπορεί να πραγματοποιεί με το κεφάλαιο αυτό επενδύσεις (τουλάχιστον στην ίδια την επιχείρηση) ;
  • Υπάρχουν δραστηριότητες που μπορεί να αναπτύξει η επιχείρηση οι οποίες φαίνεται από την αγορά ότι θα έχουν απήχηση ; Αν ναι, τότε υπάρχουν τα μέσα (εξοπλισμός και ανθρώπινο δυναμικό) για να υποστηριχθούν αυτές οι δραστηριότητες ;
  • Υπάρχει ανάγκη για εκσυγχρονισμό των υποδομών (κτιριακών και εξοπλισμού) και αναβάθμισης των ποιοτικών στοιχείων (iso, πιστοποιήσεις, προβολή με σύγχρονα μέσα κλπ) της επιχείρησης ; Και αν ναι, σύμφωνα και με τα παραπάνω, αναμένεται βελτίωση των οικονομικών της επιχείρησης μετά τον εκσυγχρονισμό ;
  • Πόσο θα στοιχίσει η επένδυση που τελικά θα επιλέξει και πόσο από το απαραίτητο για αυτήν κεφάλαιο διαθέτει ;

Καλό είναι για τα παραπάνω, ο επιχειρηματίας να απευθυνθεί και σε κάποιον εξειδικευμένο σύμβουλο που θα τον καθοδηγήσει και μαζί θα αξιολογήσουν τα δεδομένα της επιχείρησης και τί είναι καλύτερο να επιλεγεί. Ο σύμβουλος όχι μόνο δεν είναι απαραίτητο να προσεγγίζεται από τον επιχειρηματία απλά και μόνο για να του συντάξει έναν φάκελο υποψηφιότητας αλλά αυτό αποτελεί μεγάλο λάθος.

Δεν είναι δυνατόν κάποιος να ετοιμάσει έναν τέτοιο φάκελο – πρόταση όταν δεν γνωρίζει καλά τα δεδομένα και τις ιδιαιτερότητες της επιχείρησης που υποβάλλει την πρόταση. Όταν δεν γνωρίζει τί έχει ανάγκη η επιχείρηση, πού υστερεί και ποια είναι τα ισχυρά της σημεία. Ούτε και κατανοεί έτσι την σημασία που έχει για τον ιδιοκτήτη της αυτή η επιχείρηση, ώστε να κοπιάσει και να ενισχύσει όσο γίνεται την υποβαλλόμενη πρόταση. Είναι σαν να δίνουν σε κάποιον ένα ακριβό αυτοκίνητο για να το πάει στην κοντινή πόλη και αυτός απλά να το οδηγεί χωρίς να ξέρει λεπτομέρειες για τον χειρισμό του και τα χαρακτηριστικά του με αποτέλεσμα ναι μεν το αυτοκίνητο να φτάσει στον προορισμό του αλλά αμέσως μετά να αντιληφθούν ότι δημιουργήθηκε κάποιο πρόβλημα από τον λάθος χειρισμό του. Η «μηχανική» εκπόνηση τέτοιων φακέλων που συνήθως γίνεται για την «παραγωγή» μελετών- φακέλων ώστε μια εταιρεία συμβούλων να επωφεληθεί τα μέγιστα από ένα πρόγραμμα υποβάλλοντας εκατοντάδες φακέλους, είναι καταστροφική γιατί οδηγεί στην έγκριση μίας πρότασης που δεν οφελεί πραγματικά την επιχείρηση και δεν την προάγει αλλά απλά εξασφαλίζει ένα κονδύλι (επιδότηση) το οποίο κάθε άλλο παρά καλό είναι για την επιχείρηση αφού την αναγκάζει να δεσμεύσει πολύτιμα κεφάλαια (για την κάλυψη της ιδίας συμμετοχής) για ένα έργο που πρακτικά δεν θα την βοηθήσει. Και βεβαίως τα κεφάλαια αυτά θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν καλύτερα και αποτελεσματικά με τον κατάλληλο σχεδιασμό.μελέτη ενδεχόμενης αποτελεσματικότητας μιας επιχορήγησης

Ο δυνητικός επιχειρηματίας, που υποβάλλει πρόταση προκειμένου να δημιουργήσει μία επιχείρηση, πρέπει να λάβει υπ’ όψιν του τουλάχιστον τα παρακάτω:

  • Η επιχείρηση που θέλει να δημιουργήσει αξιοποιεί κάποια τυπικά ή και ουσιαστικά προσόντα του (σπουδές, εργασιακή εμπειρία ) ;
  • Η δραστηριότητα αυτή που θα ασκήσει, έχει προοπτικές ;
  • Η περιοχή στην οποία θα εγκατασταθεί η επιχείρηση, είναι προσφορη για τέτοιες δραστηριότητες ;
  • Πόσό υπολογίζεται το λειτουργικό της κόστος και πόσο τα έσοδά της για την επόμενη πενταετία ;
  • Τί προοπτικές έχει η δραστηριότητα αυτή που θα ασκήσει η επιχείρηση (πχ. αν μπορούν να αναπτυχθούν και συμπληρωματικές υπηρεσίες – προϊόντα που θα αυξήσουν τα έσοδα κλπ);
  • Υπάρχει το απαραίτητο κεφάλαιο για την ίδρυση της επιχείρησης και το κεφάλαιο κίνησης για τους πρώτους έξι μήνες λειτουργίας της ;

Και σε αυτή την περίπτωση ο ρόλος του συμβούλου είναι καταλυτικός και οι αποφάσεις που θα ληφθούν πρέπει να είναι ώριμες και να στηρίζονται κυρίως σε συγκεκριμένα και μετρήσιμα στοιχεία.

Σε όλες τις παραπάνω περιπτώσεις, η επιχορήγηση δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται σαν αυτοσκοπός αλλά σαν ένα πολύτιμο βοήθημα που θα αξιώσει να λάβει η επιχείρηση ώστε να μειώσει το κόστος της επένδυσης της δημιουργίας ή του εκσυγχρονισμού της.

Και μόνον η αξιοποίηση μίας ενδεχόμενης επιχορήγησης είναι σε θέση εκτός των άλλων, μέσα από την μείωση του κόστους της επένδυσης να επιτρέψει στην επιχείρηση να προσφέρει τα προϊόντα και τις υπηρεσίες της σε πιο ανταγωνιστικές τιμές, αφού τα μέσα για να τα προσφέρει (εξοπλισμός, κτιριακές υποδομές, διαφήμιση κα) κόστισαν λιγότερο λόγω της επιχορήγησης. Έτσι, η επιχείρηση μετά την επένδυσή της αποκτά ακόμη ένα ισχυρό πλεονέκτημα που θα της επιτρέψει να βελτιώσει γρήγορα τη θέση της στην αγορά.