επίδομα ανεργίας ή αεργίας ;

επίδομα ανεργίας ή αεργίας ;

Στην Ελλάδα, η ανεργία τα τελευταία χρόνια έχει λάβει τρομακτικές διαστάσεις, με τους ανέργους πλέον να ξεπερνούν το ενάμισι εκατομμύριο.

Κλασικός τρόπος «αντιμετώπισης» της ανεργίας αποτελεί το επίδομα ανεργίας που δικαιούται να εισπράξει κάποιος εφόσον έχει μείνει άνεργος μετά από την συμπλήρωση ενός ελάχιστου αριθμού ενσήμων από την εργασία στην οποία απασχολήθηκε.

Σαφέστατα, το επίδομα ανεργίας είναι καλό και θεμιτό να υπάρχει αφού υποστηρίζει οικονομικά ανθρώπους που έχασαν τη δουλειά τους, μέχρι να μπορέσουν αυτοί στον χρόνο που εισπράττουν το επίδομα, να αναζητήσουν και να βρούνε νέα απασχόληση.

Πόσο ρεαλιστικό όμως είναι αυτό ;

Σήμερα, δεν είναι τυχαίο ότι το 95% των επιδοτούμενων ανέργων, εξαντλεί τον χρόνο στον οποίο εισπράττουν το επίδομα ανεργίας, κάτι που δημιουργεί αμφισβητήσεις για το αν πραγματικά αυτό το διάστημα αναζητούν δουλειά ή αν επαναπαύονται στο επίδομα, συμπληρώνοντας έστω από αδήλωτη εργασία.

Παράλληλα, όλοι γνωρίζουν ότι χιλιάδες είναι αυτοί που ενώ εισπράττουν επίδομα ανεργίας, εργάζονται -ανασφάλιστοι βέβαια- κάτι που βολεύει και τον εργοδότη αφού το επίδομα καλύπτει έτσι μέρος του μισθού του εργαζόμενου.

Είναι καιρός όμως να γίνει αντιληπτό και κατανοητό ότι καθένας που λειτουργεί με αυτόν τον τρόπο, στερεί από αυτόν που έχει πραγματική ανάγκη το βοήθημα αυτό ενώ παράλληλα επιβαρύνει χιλιάδες χαμηλόμισθους πλέον εργαζομένους που καλούνται να καταβάλλουν ειδικά τέλη για την καταβολή επιδόματος ανεργίας σε χιλιάδες εικονικούς ανέργους που καταλήγουν βέβαια να εισπράττουν περισσότερα και από τους ίδιους τους εργαζομένους που τους ενισχύουν.

Και βέβαια και οι ίδιοι οι «άνεργοι» αυτοί, δεν αντιλαμβάνονται την σημασία της ασφάλισης και ότι με τον τρόπο αυτό που λειτουργούν, κινδυνεύουν αφού εργάζονται χωρίς καμία κάλυψη και προστασία.

Τρόπος αντιμετώπισης υπάρχει.

Και επειδή ένα μηχανογραφικό σύστημα, έστω και αν θα ενημερώνεται από όλες τις συναρμόδιες υπηρεσίες (ΟΑΕΔ, Επιθεώρηση Εργασίας, ΙΚΑ), δεν μπορεί να αποτρέψει από το να εργάζεται κάποιος αδήλωτα και να εισπράττει επίδομα ανεργίας, ούτε μπορεί και να το βρει, ένας τρόπος είναι ο άνεργος που επιδοτείται να απασχολείται από το Κράτος, τις συνήθεις ώρες εργασίας, ώστε να μην μπορεί να εργαστεί παράνομα.

Αυτό μπορεί να γίνει ή έστω να μειωθεί δραστικά, αν σε όλο το διάστημα της ισχύς του επιδόματος, ο άνεργος παρακολουθεί υποχρεωτικά πρόγραμμα επιμόρφωσης σε κάποιο αντικείμενο που θα τον ενδιαφέρει και μάλιστα στην περιοχή του. Το Πρόγραμμα θα πρέπει να υλοποιείται από το Κράτος και όχι ιδιωτικά κέντρα.

Στους ανέργους θα παρέχεται ανέξοδη πρόσβαση στα σεμινάρια αυτά (κάρτα για τις μετακινήσεις στον χώρο του σεμιναρίου, βιβλία κλπ), ενώ βέβαια θα υπάρχει απουσιολόγιο όπου εάν ο καταρτιζόμενος υπερβεί χωρίς ανώτερη βία τον μέγιστο αριθμό απουσιών, θα αποχωρεί από το πρόγραμμα και θα διακόπτεται η επιδότηση της ανεργίας του.

Με τον τρόπο αυτό:

  • Οι άνεργοι επιμορφώνονται στο αντικείμενο εργασίας τους ή εκπαιδεύονται σε νέα αντικείμενα – επαγγέλματα, εμπλουτίζουν τις γνώσεις τους και γίνονται πιο ανταγωνιστικοί στην αγορά εργασίας.
  • Το Κράτος σταματά να επιβραβεύει την αεργία.
  • Μειώνεται δραστικά η αδήλωτη εργασία.
  • Μειώνεται δραστικά ο αριθμός των ανέργων που ενώ εισπράττουν επίδομα ανεργίας, εργάζονται.
  • Ως επακόλουθο των παραπάνω, μειώνεται η επιβάρυνση των εργαζομένων και του Κράτους για την κάλυψη των επιδομάτων
    ανεργίας.

Τα παραπάνω μάλιστα προγράμματα, μπορούν να υλοποιηθούν με χρηματοδότηση από την Ευρωπαϊκή Ένωση, οπότε το κόστος υλοποίησής τους μειώνεται στο ελάχιστο.

Βέβαια, ιδιαίτερη μέριμνα πρέπει να δοθεί σε ευάλωτες κοινωνικές ομάδες όπως ανέργους ΑμΕΑ, πολύτεκνους, μονογονεϊκές οικογένειες, οι οποίοι θα πρέπει να εξαιρεθούν από την υποχρέωση αυτή καθώς είναι βέβαιο ότι οι περισσότεροι θα αδυνατούν να συμμετέχουν.

Ένας άλλος τρόπος, είναι να μετατραπεί το επίδομα ανεργίας σε επιδοτούμενη εργασία, ώστε ο άνεργος να εργάζεται προσφέροντας κοινωφελές έργο, σε όλο το διάστημα της ισχύος του επιδόματος ανεργίας, για 4 ώρες τη μέρα, σε κοινωφελείς δομές όπως ταχυδρομεία, μουσεία, δήμους κλπ.

Έτσι, ο άνεργος θα αποκτήσει εμπειρία και θα συνεχίζει να εργάζεται νιώθοντας ότι παράγει έργο, ενώ το Κράτος θα μειώσει τις μισθολογικές δαπάνες του και οι εργαζόμενοι στις διάφορες δομές αυτές, θα αποφορτιστούν.

Πέραν των τρόπων και μεθόδων που σαφώς υπάρχουν για την αντιμετώπιση τέτοιων προβλημάτων σήμερα, η αρχή για την αντιμετώπισή τους είναι όλοι να αντιληφθούν ότι κάθετι που εισπράττει κάποιος χωρίς να το δικαιούται (είτε επιδόματα, είτε σύνταξη κα), το στερεί από αυτόν που το έχει πραγματική ανάγκη και επιβαρύνει πρώτα από όλα τους ίδιους.

 

Print Friendly, PDF & Email