Το δημοψήφισμα και το λάθος πίσω από αυτό

Το δημοψήφισμα και το λάθος πίσω από αυτό

Δυστυχώς για πρώτη φορά στα παγκόσμια χρονικά, μία χώρα ζητά δάνειο για να σωθεί από την χρεωκοπία, δανείζεται, μετά κάνει αίτηση για να μειωθεί το χρέος της και ενώ παρά τις τεράστιες δυσκολίες, αυτό εγκρίνεται, η χώρα ανακοινώνει ότι θα αποφασίσει για το αν θα πάρει την βοήθεια αυτή !

Είναι τεράστια η απαξίωση προς τους θεσμούς της Ε.Ε., προς την όποια βοήθεια έλαβε η Ελλάδα και προς όποια χώρα είχε βοηθήσει με την χρηματοδότηση να ενισχυθεί αυτή.

Όντως, η φόρμουλα για το περιβόητο «κούρεμα» του χρέους δεν ήταν η ιδανική αφού ουσιαστικά το χρέος δεν μειώνεται στο 50 % αλλά περίπου στο 25- 30%, καθώς μεγάλο μέρος των ελληνικών ομολόγων που εκδόθηκαν έναντι του χρέους, τα αγόρασαν ασφαλιστικά ταμεία και τράπεζες της Ελλάδας γιατί αν δεν τα αγόραζαν, τα ελληνικά ομόλογα δεν θα είχαν ζήτηση και προκειμένου να προσελκύσουν αγοραστές, το επιτόκιό τους θα κατέληγε τόσο υψηλό που θα ήταν ασύμφορο και αδύνατο για την Ελλάδα να το πληρώσει. Έτσι, τώρα το Κράτος θα πρέπει από μέρος του δανείου να ενισχύσει τα ασφαλιστικά ταμεία (με επιχορηγήσεις) και τις τράπεζες (με αγορά μετοχών τους), ώστε να μειώσει την ζημία που θα έχουν από την μείωση της αξίας μέρους των ελληνικών ομολόγων που κατέχουν.

Παρόλα αυτά ήταν μια συμφωνία που έπρεπε να γίνει νωρίτερα και είναι στην σωστή βάση ώστε το χρέος της Ελλάδας να είναι διαχειρίσιμο τουλάχιστον μετά από 10-15 έτη και με την προοπτική αυτή, να μην υπάρχει στο μέλλον τόσο μεγάλο χρέος που θα υπονομεύει κάθε αναπτυξιακή προσπάθεια.

Όμως, τώρα τέθηκε ένα πρωτοφανές δίλημμα. Όχι «συμφωνείτε ή όχι με την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους» αλλά «θέλετε να παραμείνουμε στην ευρωζώνη ;»

Δυστυχώς κάποιοι προκειμένου να παραμείνουν στην εξουσία και να αποφύγουν τις εκλογές, θέτουν ένα ρητορικό ουσιαστικά ερώτημα, ώστε διασφαλίζοντας την θετική απάντηση σε αυτό (μιας και ένα όχι θα ήταν ολέθριο) να ανακοινώσουν μετά ότι από την στιγμή που ο λαός λέει να παραμείνουμε στο ευρώ, τότε θα συνεχίσουν να κάνουν ό,τι χρειάζεται για να μείνουμε σε αυτό και άρα εμμέσως ο λαός τους λέει να συνεχίσουν τον δρόμο και την προσπάθεια για να μείνουμε στην ευρωζώνη με κάθε θυσία.

 Έτσι, έρχεται στο μυαλό κάποιον μία έμμεση νομιμοποίηση (ώστε να μην γίνουν πρόωρες εκλογές), αν και ξεχνούν ότι άλλο το να θέλω να φύγει μία κυβέρνηση και άλλο το να μείνει η χώρα στην ευρωζώνη. Άλλωστε μία συγκεκριμένη πολιτική δεν μπορεί αυτή και μόνο να είναι συνώνυμη της πορείας στην ευρωζώνη και μην ξεχνάμε ότι δεν είναι υπεύθυνη η ευρωζώνη για μέτρα που ποτέ δεν ζήτησε, για μέτρα που απέτυχαν και για λάθος πολιτικές, ώστε να υπάρχει ερώτημα «ευρωζώνη και σκληρά μέτρα ή όχι». Δεν πρέπει να ενοχοποιείται η ευρωζώνη γιατί εμείς χαλκεύσαμε τα στοιχεία για την είσοδό μας σε αυτή, εμείς λάβαμε μέτρα (πχ. με την μείωση των μέσων και χαμηλών αποδοχών των δημοσίων υπαλλήλων κλπ) που ήταν ολέθρια και εμείς δεν προστατέψαμε το εισόδημά των ελλήνων όταν μπήκαμε στο ευρώ.

Και τώρα τί γίνεται με το ερώτημα αυτό ;

Η Ε.Ε. καλώς ανακοίνωσε ότι δεν θα προχωρήσει η 6η δόση αν δεν γίνει ή όχι το δημοψήφισμα. Και είναι λογικό λόγω του ερωτήματος που θα τεθεί σε αυτό, η Ε.Ε. να ανακοινώνει ότι αν το αποτέλεσμα είναι ΟΧΙ στην ευρωζώνη, τότε η Ελλάδα θα επιστρέψει στην δραχμή.

Κατά την άποψή μου λοιπόν, δεν θα γίνει δημοψήφισμα. Και αυτό γιατί όλα τα μη κυβερνητικά κόμματα γνωρίζουν ότι το ερώτημα είναι τόσο διληματικό που ένα «όχι» θα ήταν καταστροφικό για την χώρα, με το χάος να κυριαρχεί άμεσα.

Τί θα γίνει αν αποχωρήσουμε από την ευρωζώνη ; Άμεσα θα εκτοξευτούν όλα τα δάνεια, αφού θα μετατραπούν σε δραχμές και μάλιστα με την τρέχουσα ισοτιμία δηλ. με την ισοτιμία μίας χώρας υπό κατάρρευση, ισοτιμία που ίσως είναι και 1 ευρώ προς 400 δρχ.

Οι τράπεζες θα κρατικοποιηθούν (αν το κράτος βρει χρήματα να τις αγοράσει) αλλιώς μη μπορώντας να εξυπηρετήσουν τα δάνειά τους, θα πτωχεύσουν αφού δεν θα είναι πλέον σε ισχύ η εγγύηση της Ε.Ε. που ισχύει για τα πιστωτικά ιδρύματα της ευρωζώνης.

Οι καταθέσεις στις ελληνικές τράπεζες θα μετατραπούν αυτόματα σε δραχμές, με αποτέλεσμα να μειωθεί αυτόματα η αποταμίευση κάθε καταθέτη τουλάχιστον κατά 20 %. Και βεβαίως οι τράπεζες για να προστατευθούν από την ανεπάρκεια ρευστών λόγω των ενδεχόμενων αναλήψεων, θα προβούν σε περιορισμό του ποσού των αναλήψεων των καταθετών.

Η 6η δόση δεν θα εισπραχθεί, όπως και καμία άλλη και άμεσα θα γίνει αναστολή πληρωμών συντάξεων, μισθών κλπ. Ο κόσμος, ύστερα από αυτά, σίγουρα
δεν θα μείνει αμέτοχος αλλά θα βγει στους δρόμους με απρόβλεπτες πλέον εξελίξεις.

Πιστεύω όμως ακράδαντα ότι -αν και όσοι αποφάσισαν αυτό το δημοψήφισμα ρίσκαραν τα πάντα-, αυτό δεν πρόκειται να γίνει υπό τον φόβο των κομμάτων της αντιπολίτευσης σε ένα (βέβαιο θεωρώ) ΝΑΙ του λαού στην ευρωζώνη, μπροστά στον φόβο του ίδιου του λαού να πει «όχι» και να επακολουθήσουν τα παραπάνω, δηλαδή το χάος.

Οπότε, πιστεύω ότι η αξιωματική αντιπολίτευση είτε συστρατευθεί με άλλα κόμματα μπροστά στον κίνδυνο είτε μόνη της, θα αναλάβει τον ρόλο της και θα εξαντλήσει όλες τις δυνατότητές της με τελική την παραίτηση των βουλευτών της ώστε να διαλυθεί η Βουλή και η χώρα να οδηγηθεί σε εκλογές.

Το άλλο σενάριο, είναι μή υποκύπτοντας σε εκβιαστικά διλήμματα, οι βουλευτές της Κυβέρνησης υπό τον φόβο του τυπικά απρόβλεπτου αποτελέσματος του δημοψηφίσματος αλλά και ταραχών στην διάρκεια διεξαγωγής του, θα καταψηφίσουν την κυβέρνησή τους και πάλι πριν το δημοψήφισμα θα οδηγηθεί η χώρα σε εκλογές. Αυτό το σενάριο είναι πολύ πιθανόν καθώς ήδη η πλειοψηφία του κυβερνώντος κόμματος είναι μόλις κατά έναν βουλευτή και ήδη είναι πάνω από 10 οι βουλευτές εξ αυτών που δεν υποστηρίζουν το δημοψήφισμα.

Έτσι, σε κάθε περίπτωση η χώρα θα οδηγηθεί σε εκλογές πριν την διεξαγωγή του δημοψηφίσματος.

Άλλωστε, οι ίδιοι οι Υπουργοί, με πρώτους αυτούς των σημαντικών υπουργείων, αφού αμφισβητήσουν επίσημα την απόφαση για δημοψήφισμα, θα δώσουν το έναυσμα για την αντίδραση και κυβερνητικών βουλευτών με την κορύφωση της αντίθεσής τους να εκφράζεται ίσως και κατά την συνεδρίαση της Κ.Ο. του κυβερνώντος κόμματος, όπου είναι πιθανόν να αμφισβητηθεί πλέον ξεκάθαρα ο Πρωθυπουργός και να τροχοδρομηθούν εξελίξεις τόσο στην ηγεσία του Κράτους όσο και της κυβερνούσας παράταξης.

Είναι θετικό ότι οι πολιτικοί δείχνουν αυτή την κρίσιμη ώρα ότι εξακολουθούν να διαθέτουν αντανακλαστικά και οι ίδιοι θα επιδιώξουν να αξιοποιήσουν αυτή τη κρίσιμη στιγμή ώστε μέσα από την απόφασή τους να αποκαταστήσουν στον ελληνικό λαό μέρος της χαμένης τους αξιοπιστίας, αποδεικνύοντας έμπρακτα στην πλειοψηφία τους, ότι δεν είναι πλέον ανδρείκελα και άβουλα όργανα της κυβέρνησής τους.

Σε αυτές λοιπόν τις κρίσιμες και ιστορικές στιγμές που περνά ο τόπος μας, ας νιώσουμε όλοι υπεύθυνοι για τις μελλοντικές γενιές που θα έρθουν και ας μην βιαστούμε να παρασυρθούμε από το πάθος για  τιμωρία όσων μας έφεραν εδώ.

Η καταστροφή πάντα είναι καταστροφή από όποιον και με όποιον τρόπο και αν συντελείται και μας οδηγεί πίσω και όχι μπροστά.

Υπομονή και μην ξεχνάμε ότι η Ελλάδα έχει μάθει να αναγεννάται από την καταστροφή, αρκεί να δίνει τέλος στο παρόν και να προχωρά σταθερά και με σίγουρη ματιά στο μέλλον.

 

Print Friendly, PDF & Email

Leave A Reply