Το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου 2015

Ως κεραυνός εν αιθρία έπεσε το διάγγελμα του Πρωθυπουργού με την εξαγγελία δημοψηφίσματος για την αποδοχή ή μη των μέτρων που προτείνουν οι δανειστές.

Μοιραία όμως γεννώνται ερωτήματα για την ορθότητα της απόφασης αυτής σε μία τόσο δύσκολη στιγμή για την χώρα και μετά από 6 μήνες διαπραγματεύσεων που ουσιαστικά δεν οδήγησαν παρά μόνο σχεδόν στα ίδια μέτρα που και πριν τις εκλογές πρότειναν οι πιστωτές, γεγονός μάλιστα που καθιστά τον όρο της υποτιθέμενης «»σκληρής» διαπραγμάτευσης οξύμωρο.

Σε αυτή τη χώρα πρέπει επιτέλους οι κυβερνώντες να μάθουν ότι αν και όταν θέλουν να κυβερνήσουν πρέπει να είναι έτοιμοι για δύσκολες αποφάσεις… Αυτή είναι η δουλειά τους, αυτό τους ανέθεσε ο λαός και για αυτό εκλέχθηκαν. Δεν πρέπει να μεταθέτουν την ευθύνη της απόφασης στον λαό γιατί εκτός των άλλων ο ελληνικός λαός έχει επανειλημμένα αποδείξει ότι επηρεάζεται, εκβιάζεται, ξεχνάει, αποδέχεται ψεύτικες υποσχέσεις και βεβαίως στην πλειοψηφία του δεν έχει τις γνώσεις ούτε και τον χρόνο για να αξιολογήσει τί θα συμβεί στο ένα ή στο άλλο ενδεχόμενο.

Η κυβέρνηση και ειδικά οι επιτελείς των οικονομικών υπουργείων ήταν υποχρεωμένοι να ξέρουν τί συμβαίνει και να μην λένε «θα σκίσουμε τα μνημόνια» για να εκλεγούν και μετά επί 6 μήνες να μην κάνουν πραγματικά τίποτε παρά να αναλώνονται σε κατηγορίες και παιχνίδια εντυπώσεων και βαρύγδουπων δηλώσεων και έτσι να φτάνουμε στο να πρέπει να γίνει ότι δεν έγινε σε 6 μήνες, σε 5 μέρες. Η προθεσμία στην οποία έπρεπε να βρεθεί λύση ήταν γνωστή από τον Φεβρουάριο και σε αυτό είχαν συμφωνήσει και υπογράψει. Δεν μπορεί να αποδέχεσαι και να υπογράφεις για μία καταληκτική ημερομηνία και μετά να λες ότι δεν δέχεσαι τελεσίγραφα.

Θυμίζω ότι μετά την απόφαση της 20ης Φεβρουαρίου οι υπουργοί επί των οικονομικών της χώρας μας, πανηγύριζαν λέγοντας ότι αυτό είναι μία πρώτη νίκη για την Ελλάδα. Και όμως, στο σημείο που φτάσαμε σήμερα, φτάσαμε κατ’ εφαρμογή της απόφασης της 20ης Φεβρουαρίου, που έθετε και όρους και χρονοδιάγραμμα το οποίο αποδεχθήκαμε και υπογράψαμε δεσμευόμενοι να το τηρήσουμε.

Αντί να μας ενημερώνουν για τα αποτελέσματα από την διαπραγμάτευση, το μόνο που ακούγαμε συχνά ήταν ότι δεν μπορεί να μας βγάλουν από την ευρωζώνη γιατί τότε η ΕΕ θα καταρρεύσει. Οι οικονομίες των άλλων χωρών έλαβαν τα μέτρα τους πολύ καιρό πριν. Κατηγορούμε για εκβιασμό τους άλλους ενώ και εμείς εκβιάζαμε και αυτός ο εκβιασμός κατέρρευσε.

Όσο για τα ισοδύναμα μέτρα που η κυβέρνηση πρότεινε σε αντιστάθμισμα των σκληρών μέτρων των δανειστών, αυτά όχι μόνο ήταν πράγματι αόριστα και ατεκμηρίωτα αλλά και αναποτελεσματικά. Δεν έγινε ούτε λόγος για αλλαγή στο φορολογικό ώστε να εκπίπτουν από το εισόδημα όλες οι αποδείξεις και έτσι ο κόσμος να υποχρεώνει τις επιχειρήσεις να εκδίδουν αποδείξεις και να μην υπάρχει φοροδιαφυγή. Αντ΄ αυτού προτείναμε αύξηση του φόρου στις επιχειρήσεις προωθώντας τες να μην εκδίδουν αποδείξεις και να φοροδιαφεύγουν για να μειώσουν αυτή τη νέα επιβάρυνση. Και μόνο από αυτό το δίκαιο και άμεσο μέτρο μπορούσαν να αντληθούν τεράστια ποσά και να μην κινδυνεύει το ΕΚΑΣ και οι συντάξεις. Προτείναμε ομοίως αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών προωθώντας την μη ασφάλιση προσωπικού και την εισφοροδιαφυγή.

Το δημοψήφισμα αυτό δεν τιμά ούτε την ιστορία της χώρας, ούτε και αυτούς που το αποφάσισαν . Μάλιστα πριν λίγα χρόνια οι ίδιοι ειρωνεύονταν και λοιδορούσαν την επίσης λάθος απόφαση του Γεωργίου Παπανδρέου για δημοψήφισμα που ήταν ουσιαστικά η επέκταση αυτού που τώρα αποφάσισαν. Οι μεγάλοι ηγέτες της χώρας μας ξεχώριζαν γιατί μεταξύ άλλων ανέλαβαν την ευθύνη και πήραν δύσκολες αποφάσεις που δεν τις μετέθεσαν διλληματικά στον λαό. Και αν πούμε «όχι» να το πει ο Πρωθυπουργός σαν ηγέτης και όχι να κρύβεται πίσω από τον λαό που έχει υποφέρει τόσα και τώρα πρέπει να σκεφτεί μην τυχόν πάρει λάθος απόφαση και έτσι έχει την ευθύνη.

Και αφού όλοι οι υπουργοί από χθες που ανακοινώθηκε το δημοψήφισμα λένε στον κόσμο να ψηφίσει «όχι» και πως αυτό θα επικρατήσει, άρα το έχουν σίγουρο και μάλιστα ενώ δεν επιτρέπεται επηρεάζουν ήδη τον λαό, τότε γιατί κάνουν δημοψήφισμα ; Γιατί προφανώς ξέρουν τί θα ακολουθήσει και όχι μόνο δεν θέλουν να έχουν την ευθύνη αλλά θέλουν να την έχει ο λαός που είναι ο κυρίαρχος και η απόφασή του δεν θα αμφισβητηθεί από κανέναν.

Και αφού λένε στον κόσμο να πει «όχι» με κίνδυνο βεβαίως να υπάρξει και πρόβλημα με την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας, τότε γιατί εχθές 26/6 ο υπουργός των οικονομικών σε συνέντευξή του στον τηλεοπτ. σταθμό ΑΝΤ1 είπε πως είναι υποχρεωμένος να προσπαθήσει για λύση για να τιμήσει την ισχυρή θέληση των Ελλήνων να μείνουν στην Ευρωζώνη ;

Βέβαια, και ο υπουργός εργασίας διαμήνυσε χθες σε συνέντευξή του ότι οι συντάξεις είναι εξασφαλισμένες για ένα έτος και το ίδιο απόγευμα ανακοινώθηκε κενό για τις συντάξεις Ιουνίου και έσπευδαν να συγκεντρώσουν χρήματα για την πληρωμή των συνταξιούχων του ΝΑΤ.

Προσωπικά δεν άκουσα κανέναν από τους υπουργούς και όλα τα κυβερνητικά στελέχη που τάχθηκαν υπέρ του δημοψηφίσματος και ήδη προκρίνουν το «όχι» να αναφέρει έστω και περιγραφικά τί θα ακολουθήσει σύμφωνα με τον σχεδιασμό της κυβέρνησης μετά από αυτό το «όχι». Και αν δεν υπάρχει σχεδιασμός για κάτι τέτοιο, τότε τα πράγματα είναι τραγικά άσχημα.

Χανόταν πολύτιμος χρόνος ακόμη και τώρα, αφού εμείς στέλναμε προτάσεις μερικής αποδοχής των μέτρων με όρο να γίνει ελάφρυνση του χρέους ενώ νωρίτερα οι άλλες χώρες διαμήνυαν ότι δεν θα γίνει ούτε καν συζήτηση για το χρέος.

Το χρέος βέβαια δεν μπορεί να ελαφρύνει με «κούρεμα» γιατί καταρχήν πρέπει τότε να αποχωρήσει αμέσως από το δάνειο, το ΔΝΤ με ποινικές ευθύνες για την ηγεσία του, καθώς αν μέρος του χρέους διαγραφεί, αυτό θα έχει γίνει γιατί θα έχει κριθεί μη βιώσιμο και καταστατικά δεν επιτρέπεται το ΔΝΤ να συμμετέχει σε μη βιώσιμα δάνεια.

Επίσης, η Γερμανία που έχει δημόσιο χρέος περίπου 350 δις, το οποίο βεβαίως αποπληρώνει κανονικά, θα αντιδράσει στο κούρεμα του δανείου γιατί θα υπάρξει ο κίνδυνος να ζητήσουν μελλοντικά κάτι τέτοιο και άλλες χώρες με αποτέλεσμα να υποχωρήσει το ευρωσύστημα υποστήριξης χωρών με δημοσιονομικό πρόβλημα.

Για το χρέος θα μπορούσε μελλοντικά και αφού η Ελλάδα ανακτήσει την εμπιστοσύνη της ΕΕ να αρχίσει μία συζήτηση και προετοιμασία ώστε να επιτευχθεί κάτι τέτοιο.

Στο τεχνικό βεβαίως μέρος, δημοψήφισμα δεν σημαίνει υποχρεωτική έξοδο από το ευρώ. Η δανεική σύμβαση με τους πιστωτές δεν αναφέρει ότι αν δεν πληρωθούν τα δάνεια η χώρα θα βγει από την ζώνη του ευρώ. Αν βγούμε θα το αποφασίσουμε μόνοι μας γιατί απλά δεν θα μπορούμε να το κρατήσουμε λόγω της κακής οικονομίας μας.

Αν συγκεντρωθούν πόροι από αλλού και η χώρα αντέξει, τότε δεν θα χρειαστεί να αλλάξουμε νόμισμα, αν και είναι δύσκολο αυτό.

Το πολύ επικίνδυνο είναι λόγω των γεγονότων και μπροστά στον ορατό πλέον κίνδυνο μη πληρωμής της δόσης στις 30 Ιουνίου από την Ελλάδα, να σταματήσει η χρηματοδότηση της ΤτΕ από τον ELA. Ήδη ο ELA έχει αυξήσει πάρα πολύ το όριο της έκτακτης χρηματοδότησης προς την ΤτΕ σε βαθμό που το τελευταίο διάστημα, αύξανε (μπροστά στο ενδεχόμενο συμφωνίας) κάθε 2 ημέρες την χρηματοδότηση. Αν τώρα που δεν διαφαίνεται συμφωνία, σταματήσει η χρηματοδότηση μέσω του ELA, οι ελληνικές τράπεζες δεν θα έχουν ρευστότητα και αυτό θα έχει απρόβλεπτες συνέπειες με άμεση και χωρίς καμία προφύλαξη άτακτη χρεωκοπία.

Ακόμη και ως προς τον ELA τις προηγούμενες ημέρες ακούγαμε τον διοικητή της ΤτΕ να διαψεύδει τις φήμες για νέες αιτήσεις ρευστότητας στον ELA και την ίδια μέρα μαθαίναμε ότι τελικά υποβλήθηκαν αιτήσεις και μάλιστα για μεγάλα ποσά.

Αν βεβαίως δεν πληρώσουμε το δάνειο, τότε θα ξεκινήσει μία σειρά δράσης και αντίδρασης ανάμεσα στην Ελλάδα και στους πιστωτές της. Για παράδειγμα, προκειμένου να αντλήσουμε πόρους, μπορεί να σκεφτούν μέχρι και την εθνικοποίηση επιχειρήσεων που κατέχουν άλλες χώρες στην Ελλάδα. Άλλωστε και αυτό έχει συζητηθεί δημόσια από υπουργούς της κυβέρνησης. Αν γίνει αυτό, άμεσα θα δεσμευτούν στο εξωτερικό τα χρήματα των Ελλήνων που μεταφέρθηκαν στις εκεί τράπεζες. Και βεβαίως αυτοί που τα έστειλαν εκεί δεν θα μπορούν να τα πάρουν πίσω αφού εκτός των άλλων οι ξένες τράπεζες που γνωρίζουν ότι τα περισσότερα από αυτά είναι αδήλωτα εισοδήματα στην Ελλάδα, θα ζητήσουν αποδείξεις ότι έχουν δηλωθεί, ώστε να τους τα αποδώσουν.

Όσον αφορά στο ζήτημα της ισοτιμίας σε περίπτωση επιστροφής στην δραχμή, η ισοτιμία θα είναι περίπου 1 ευρώ για 500 δραχμές. Οι τιμές των προϊόντων θα συγκρατηθούν με ένα πολύ αυστηρό πλαίσιο – Νόμο που τουλάχιστον στα ήδη πρώτης ανάγκης θα δεσμεύει τις επιχειρήσεις σε συγκράτηση των τιμών.

Στην περίπτωση αυτή βέβαια, δηλαδή της επιστροφής στην δραχμή, είναι πάρα πολλά τα δεδομένα που πρέπει να εξεταστούν.

Όσον αφορά στο ενδεχόμενο εκλογών, είναι βέβαιο ότι αυτές δεν συμφέρουν την αντιπολίτευση καθώς η κυβέρνηση εξακολουθεί να έχει την πρωτιά μιας και δεν έχουν φανεί ακόμη τα αποτελέσματα των λάθος ενεργειών της, ενώ η ίδια η κυβέρνηση δεν θέλει εκλογές γιατί και μόνο με τους πρόσφατους χειρισμούς της έχασε μέρος της δυναμικής της με αποτέλεσμα αν φθάσει σε εκλογές να ρισκάρει να χάσει την ισχνή αυτοδυναμία της.

Το θέμα βεβαίως είναι να μην φτάσουμε καν σε δημοψήφισμα, κάτι που πιστεύω και ελπίζω ότι θα γίνει την τελευταία στιγμή. Ο ελληνικός λαός έχει υποφέρει πολλά από όλες τις προηγούμενες κυβερνήσεις και δεν έχει την πολυτέλεια να σηκώσει και το βάρος μιας απόφασης όπως αυτή που προωθείται με το δημοψήφισμα αυτό.

Πρεπιμπτώντος μόλις άκουσα την δήλωση του «κακού» κ. Σόιμπλε τον οποίο βρίζουν καθημερινά, να είναι ο πρώτος υπουργός οικονομικών της ΕΕ που ξεκάθαρα μετά από όσα συνέβησαν δηλώνει δημόσια ότι η Ελλάδα παραμένει μέλος της ΕΕ και της Ευρωζώνης. Όπως άλλωστε και ο πρόεδρος του Eurogroup Ντάισεμπλουμ δήλωσε επίσης δημόσια ότι εχθές ενώ ήταν σε εξέλιξη η κρίσιμη συνεδρίαση και μελετούσαν τις ελληνικές αντιπροτάσεις, έχοντας μάλιστα αρχίσει να συντάσσουν νέα δική τους πρόταση πιο ευνοϊκή, ξαφνικά ενημερώθηκαν για το δημοψήφισμα. Και το ίδιο ξαφνικά ενημερώθηκαν (μέσω twiter) και τα μέλη της ελληνικής ομάδας στη σύσκεψη.

Και είπε επίσης δημόσια ο κ. Ντάισεμπλουμ ότι ο Έλληνας υπουργός κ. Βαρουφάκης αποχώρησε απόψε από την σύσκεψη πριν ακόμη αυτή ολοκληρωθεί ή έχουν κάποιο αποτέλεσμα. Αναρωτιέμαι αν έχει εξουσιοδοτήσει ο ελληνικός λαός τον κ. Βαρουφάκη να φέρεται έτσι. Και να υποστηρίζει ότι όλοι οι άλλοι λένε ψέματα, κάτι που δεν φαίνεται όμως να ισχύει μιας και οι δηλώσεις των άλλων γίνονται δημόσια σε δημοσιογράφους όλου του κόσμου. Ποιός λοιπόν λέει ψέματα ;

Πρέπει λοιπόν αυτή την ιστορική στιγμή όλοι να σταθούν στο ύψος τους, να τηρούν όσα λένε, να πράττουν όσα ορίζουν οι νόμοι και το καθήκον που τους ανέθεσε ο ελληνικός λαός και να δράσουν υπεύθυνα χωρίς να κάνουν ψευδείς δηλώσεις που διαψεύδονται από τα ίδια τα γεγονότα την επομένη.

Ο λαός μας έχει δικαίωμα στην αλήθεια και αξιώνει την σωτηρία του όχι από τον ίδιο αλλά από αυτούς που του το υποσχέθηκαν και τους έδωσε την εξουσία να το πράξουν. Άλλωστε για να το πράξουν αυτό του ζήτησαν και τους το έδωσε.

Print Friendly, PDF & Email